Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Nou, ik kan weer inloggen op het weblog. Het ging niet meer met het omweggetje, daar kreeg ik een vreemde melding en via Modzilla ging het ook niet. Nu wel via IE. Toch een goeie tip van mijn ex. Hoeft hij niet langs te komen. Dat zal hij best fijn vinden want ik heb het idee dat iedereen van mijn generatie, andere generaties ook wel, het altijd alleen maar druk, druk, druk hebben. Jemig, wat valt iedereen je aan als je op zo'n pad zit als ik om te veranderen en aan jezelf te werken. Dan zeggen ze, "je bent al zo lang ongelukkig". Ja, daar kies ik lekker bewust voor en dan ik ben helemaal niet de hele tijd een stuk chagereijn als ik met anderen ben. Ik klaag altijd even, maar dan maak ik er iets leuks van want anders hebben anderen ook geen zin meer om met je om te gaan. Dan vinden ze het raar als je nog steeds geen hulp kan vragen en nog niets voor de ramen hebt. Ja, weet je wat er allemaal op je af komt in zo'n veranderingsproces. Je moet met je emoties om leren gaan, ik moet met geld om leren gaan nu ik alleen ben, ik moet met eenzaamheid om leren gaan. ik moet met mijn eigen veranderende gedrag om leren gaan, je bent je veel bewuster van dingen, ik moet met de reacties van anderen om mij heen om leren gaan met hoe ze op mij reageren, ik moet alles nu alleen leren kiezen, ik ben niet zo handig met mijn handen, ik kan niet meer de taken verdelen en zo kan ik nog wel even door gaan volgens mij. En zolang je je dingen niet bewust ben dan kan je er ook niet veel mee en soms duurt het  best wel even voordat je een manier hebt gevonden die je kan helpen. En denken jullie nou echt allemaal dat jullie het zelf zo voor elkaar hebben in jullie leventjes. Nou nee, alleen jullie zijn het je niet bewust. Je zou zeggen, dan heb je ook geen probleem. Nou, dus wel want toen ik mij nog niet bewust was van al mijn gedragingen en gevoelens wist ik dondersgoed dat er iets niet klopte alleen ik wist niet wat, maar ik voelde absoluut dat ik iets niet goed aan het doen was. Alleen de angst en het onbewust zijn zorgden er voor dat ik het nog niet kon veranderen. Volgens mij zijn mensen onbewust best wel jaloers, vinden ze het moeilijk om te zien als mensen het moeilijk hebben, want het toont ook hun eigen kwetsbaarheid waarschijnlijk en dat het een langdurig proces is dat vinden ze volgens mij ook niet acceptabel. Nou, dan ga je toch gewoon door zoals altijd. Je hoeft echt niet te doen wat ik doe. Ik kan het zelfs goed begrijpen. Maar je houd toch op die achtergrond dat rot gevoel van dat er iets niet klopt. En dat gaan de volgende in onze maatschappij verheerlijkte dingen echt niet oplossen: vakantie, geld, materiele dingen, schoonheid, status, opleiding, aanbeden worden, relaties, kinderen, huisdieren, uitblinken in dingen, leuke dingen doen, enz.. En ik zeg niet dat al die dingen je niet iets kunnen geven, maar ze zullen je niet angstenvrij en zorgenvrij maken en dat is best lekker kan ik je zeggen. Ook al is het bij mij nog maar een ietsiepietsie minder.

Nou, ik kan weer inloggen op het weblog. Het ging niet meer met het omweggetje, daar kreeg ik een vreemde melding en via Modzilla ging het ook niet. Nu wel via IE. Toch een goeie tip van mijn ex. Hoeft hij niet langs te komen. Dat zal hij best fijn vinden want ik heb het idee dat iedereen van mijn generatie, andere generaties ook wel, het altijd alleen maar druk, druk, druk hebben. Jemig, wat valt iedereen je aan als je op zo'n pad zit als ik om te veranderen en aan jezelf te werken. Dan zeggen ze, "je bent al zo lang ongelukkig". Ja, daar kies ik lekker bewust voor en dan ik ben helemaal niet de hele tijd een stuk chagereijn als ik met anderen ben. Ik klaag altijd even, maar dan maak ik er iets leuks van want anders hebben anderen ook geen zin meer om met je om te gaan. Dan vinden ze het raar als je nog steeds geen hulp kan vragen en nog niets voor de ramen hebt. Ja, weet je wat er allemaal op je af komt in zo'n veranderingsproces. Je moet met je emoties om leren gaan, ik moet met geld om leren gaan nu ik alleen ben, ik moet met eenzaamheid om leren gaan. ik moet met mijn eigen veranderende gedrag om leren gaan, je bent je veel bewuster van dingen, ik moet met de reacties van anderen om mij heen om leren gaan met hoe ze op mij reageren, ik moet alles nu alleen leren kiezen, ik ben niet zo handig met mijn handen, ik kan niet meer de taken verdelen en zo kan ik nog wel even door gaan volgens mij. En zolang je je dingen niet bewust ben dan kan je er ook niet veel mee en soms duurt het  best wel even voordat je een manier hebt gevonden die je kan helpen. En denken jullie nou echt allemaal dat jullie het zelf zo voor elkaar hebben in jullie leventjes. Nou nee, alleen jullie zijn het je niet bewust. Je zou zeggen, dan heb je ook geen probleem. Nou, dus wel want toen ik mij nog niet bewust was van al mijn gedragingen en gevoelens wist ik dondersgoed dat er iets niet klopte alleen ik wist niet wat, maar ik voelde absoluut dat ik iets niet goed aan het doen was. Alleen de angst en het onbewust zijn zorgden er voor dat ik het nog niet kon veranderen. Volgens mij zijn mensen onbewust best wel jaloers, vinden ze het moeilijk om te zien als mensen het moeilijk hebben, want het toont ook hun eigen kwetsbaarheid waarschijnlijk en dat het een langdurig proces is dat vinden ze volgens mij ook niet acceptabel. Nou, dan ga je toch gewoon door zoals altijd. Je hoeft echt niet te doen wat ik doe. Ik kan het zelfs goed begrijpen. Maar je houd toch op die achtergrond dat rot gevoel van dat er iets niet klopt. En dat gaan de volgende in onze maatschappij verheerlijkte dingen echt niet oplossen: vakantie, geld, materiele dingen, schoonheid, status, opleiding, aanbeden worden, relaties, kinderen, huisdieren, uitblinken in dingen, leuke dingen doen, enz.. En ik zeg niet dat al die dingen je niet iets kunnen geven, maar ze zullen je niet angstenvrij en zorgenvrij maken en dat is best lekker kan ik je zeggen. Ook al is het bij mij nog maar een ietsiepietsie minder.

Ik zou vandaag de date hebben met de stukadoor, maar je raad het al die ging niet door. En hij heeft een behoorlijk goede reden hoor, het gaat heel slecht met zijn zieke familielid. En het rare is dat ik aan de ene kant heel teleurgesteld ben en aan de andere kant het helemaal begrijp. Aan de ene kant denk ik stoppen met die gozer, want het is altijd wat, maar ik vind hem gewoon ook heel aardig. Vermoeiend, al die onzekerheid en al die dubbele gevoelens. Vandaag kwam mijn ex iets ophalen. Aan de ene kant vind ik het leuk om hem te zien en aan de andere kant ook helemaal niet. Aan de ene kant vind ik het wel prima om alleen te zijn en aan de andere kant ook weer helemaal niet. Het is allemaal zo fucking verwarrend. Alles, niks is meer vanzelfsprekend. Niks heeft meer een kant. Mag ik effe gillen? Het gaat maar heen en weer in mijn hoofd. En waarschijnlijk is het een heel begrijpelijk stadium waarin ik zit. Of misschien is het leven de hele tijd wel zo dubbel, maar ben ik me dat nu pas meer bewust. Ik weet het eigenlijk ook helemaal niet wat het te betekenen heeft allemaal. Ik weet alleen dat ik me heel verward voel. Wat heb ik overigens vandaag giga last van mijn been, waar dat nou opeens weer vandaan komt. Spanning, angst, zorgen, verwarring, onzekerheid. Nou, wie wil dit rijtje niet? Klinkt toch aantrekkelijk? Nou ja, morgen weer een dag, misschien wel wat minder verwarrend en uiteindelijk overleven we het allemaal wel weer. Dat is tot nu toe in ieder geval nog steeds zo geweest.

Ik zou vandaag de date hebben met de stukadoor, maar je raad het al die ging niet door. En hij heeft een behoorlijk goede reden hoor, het gaat heel slecht met zijn zieke familielid. En het rare is dat ik aan de ene kant heel teleurgesteld ben en aan de andere kant het helemaal begrijp. Aan de ene kant denk ik stoppen met die gozer, want het is altijd wat, maar ik vind hem gewoon ook heel aardig. Vermoeiend, al die onzekerheid en al die dubbele gevoelens. Vandaag kwam mijn ex iets ophalen. Aan de ene kant vind ik het leuk om hem te zien en aan de andere kant ook helemaal niet. Aan de ene kant vind ik het wel prima om alleen te zijn en aan de andere kant ook weer helemaal niet. Het is allemaal zo fucking verwarrend. Alles, niks is meer vanzelfsprekend. Niks heeft meer een kant. Mag ik effe gillen? Het gaat maar heen en weer in mijn hoofd. En waarschijnlijk is het een heel begrijpelijk stadium waarin ik zit. Of misschien is het leven de hele tijd wel zo dubbel, maar ben ik me dat nu pas meer bewust. Ik weet het eigenlijk ook helemaal niet wat het te betekenen heeft allemaal. Ik weet alleen dat ik me heel verward voel. Wat heb ik overigens vandaag giga last van mijn been, waar dat nou opeens weer vandaan komt. Spanning, angst, zorgen, verwarring, onzekerheid. Nou, wie wil dit rijtje niet? Klinkt toch aantrekkelijk? Nou ja, morgen weer een dag, misschien wel wat minder verwarrend en uiteindelijk overleven we het allemaal wel weer. Dat is tot nu toe in ieder geval nog steeds zo geweest.

Wat is bewustwording van je gedrag mooi en klote tegelijk. Ik was vanavond bij de hapto en we kregen het over je ruimte innemen en je niet door een ander laten beinvloeden die b.v. dichtbij komt zitten. We gingen dat ook oefenen. Alleen het er over hebben vond ik al bleh. Toen ze naast me ging zitten, best wel een eind van me af kreeg ik opeens allemaal beelden van situaties waarin ik me altijd aanpas aan anderen. B.v. je loopt in de stad en iemand loopt recht op je af, ik ga wel weer opzij hoor. Ik denk dan dat is het niet waard om je druk over te maken. Of op de fiets en iemand knalt zijn fiets voor je. Niks zeggen. Altijd alles goed praten. Ach, diegene weet niet beter. Niks, blijf met je poten van mijn ruimte af. Dit is wel een beetje een heftige reactie, maar zo voel ik het even. Het voelde zo vreselijk toen ik er over nadacht om altijd maar opzij te gaan. Die ruimte is niet meer van jou dan van mij. Rot op. Fuck op. Zout op. Dus ik ga een beetje uitproberen om me niet uit mijn ruimte te laten duwen. Ga jij maar opzij. Waarom moet ik opzij? Geef maar een goede reden, dan doe ik het misschien wel. Het voelde echt zo heftig om er alleen maar over na te denken en dat het echt heel veel met je doet om altijd maar opzij te gaan. En het gaat er niet om dat ik nu nooit meer opzij ga, maar nu heb ik de keuze, ga ik dit keer wel of niet opzij. Om het in balans te krijgen, moet ik ongeveer een miljoen keer niet opzij gaan. Pf, wel weer een spannend expiriment. Ja, wen er maar aan nu moet jij voortaan ook opzij voor mij. Woeah, ik ben benieuwd of ik de confrontatie aandurf.

Wat is bewustwording van je gedrag mooi en klote tegelijk. Ik was vanavond bij de hapto en we kregen het over je ruimte innemen en je niet door een ander laten beinvloeden die b.v. dichtbij komt zitten. We gingen dat ook oefenen. Alleen het er over hebben vond ik al bleh. Toen ze naast me ging zitten, best wel een eind van me af kreeg ik opeens allemaal beelden van situaties waarin ik me altijd aanpas aan anderen. B.v. je loopt in de stad en iemand loopt recht op je af, ik ga wel weer opzij hoor. Ik denk dan dat is het niet waard om je druk over te maken. Of op de fiets en iemand knalt zijn fiets voor je. Niks zeggen. Altijd alles goed praten. Ach, diegene weet niet beter. Niks, blijf met je poten van mijn ruimte af. Dit is wel een beetje een heftige reactie, maar zo voel ik het even. Het voelde zo vreselijk toen ik er over nadacht om altijd maar opzij te gaan. Die ruimte is niet meer van jou dan van mij. Rot op. Fuck op. Zout op. Dus ik ga een beetje uitproberen om me niet uit mijn ruimte te laten duwen. Ga jij maar opzij. Waarom moet ik opzij? Geef maar een goede reden, dan doe ik het misschien wel. Het voelde echt zo heftig om er alleen maar over na te denken en dat het echt heel veel met je doet om altijd maar opzij te gaan. En het gaat er niet om dat ik nu nooit meer opzij ga, maar nu heb ik de keuze, ga ik dit keer wel of niet opzij. Om het in balans te krijgen, moet ik ongeveer een miljoen keer niet opzij gaan. Pf, wel weer een spannend expiriment. Ja, wen er maar aan nu moet jij voortaan ook opzij voor mij. Woeah, ik ben benieuwd of ik de confrontatie aandurf.

Wat een gedoe om jezelf te worden. Je moet echt zo veel tijd in jezelf steken. En ik wil maar via andere mensen me fijn voelen. Lekker gezellig met andere mensen. Maar de clou is om het juist goed met jezelf te gaan krijgen, om jezelf te gaan begrijpen, om uit te zoeken wie je bent en wat je wilt. Fuckie, wat een gedoe. En er is nog zo veel weerstand. Mijn oude ik wil het echt bij het oude houden. Dat is oud en vertrouwd ook al voelt het niet meer goed. En dat nieuwe is alleen maar bedreigend. Ik heb vandaag wel dingen gedaan voor mijn ontwikkeling. Ik heb vanochtend de yoga/gym/adem-training gedaan. Ik heb een gesprekje me mezelf gevoerd over waarom ik nou zo graag een man wil de hele tijd. Even daar bewust bij stil gestaan. Ik heb vanavond dik een uur gewandeld, lekker in de regen. Om wat meer in het nu te zijn, maar dat wilde niet echt lukken. Ik zat de hele tijd in mijn denkwereld. En nog wel wat dingetjes, dus ik ben wel goed bezig. Twijfel alleen nog vaak of ik het wel goed doe en het ooit leer, maar we zetten maar gewoon door en dan gaan we vanzelf wel voelen dat we het beter onder de knie krijgen. Gisteravond alleen naar een soort alternatief muziek centrum geweest waar een jam-sessie was. Ik vond het mega stoer dat ik alleen ben gegaan. Ik durfde eerst echt niet. Het was wel leuk. Niet druk. Niet dat ik alle muziek zo leuk vond, maar het was heerlijk om die muziekanten zo lekker aan het werk te zien en samen te zien spelen. Lekker een beetje doen waar ze zin in hebben. Iets met zijn alleen creeeren. Ik had vier biertjes op en kon daardoor bijna niet slapen en ik had ook nog twee peuken gebietst waardoor ik me volgens mij ook niet echt lekker voelde. Echt kut als je bewuster wordt dat je vooral de nadelige gevolgen van dit soort emotie-onderdrukkers vooral gaat ervaren. Ik ga maar eens naar bed, ben niet helemaal happy, maar morgen weer een nieuwe dag, nieuwe kansen.

Wat een gedoe om jezelf te worden. Je moet echt zo veel tijd in jezelf steken. En ik wil maar via andere mensen me fijn voelen. Lekker gezellig met andere mensen. Maar de clou is om het juist goed met jezelf te gaan krijgen, om jezelf te gaan begrijpen, om uit te zoeken wie je bent en wat je wilt. Fuckie, wat een gedoe. En er is nog zo veel weerstand. Mijn oude ik wil het echt bij het oude houden. Dat is oud en vertrouwd ook al voelt het niet meer goed. En dat nieuwe is alleen maar bedreigend. Ik heb vandaag wel dingen gedaan voor mijn ontwikkeling. Ik heb vanochtend de yoga/gym/adem-training gedaan. Ik heb een gesprekje me mezelf gevoerd over waarom ik nou zo graag een man wil de hele tijd. Even daar bewust bij stil gestaan. Ik heb vanavond dik een uur gewandeld, lekker in de regen. Om wat meer in het nu te zijn, maar dat wilde niet echt lukken. Ik zat de hele tijd in mijn denkwereld. En nog wel wat dingetjes, dus ik ben wel goed bezig. Twijfel alleen nog vaak of ik het wel goed doe en het ooit leer, maar we zetten maar gewoon door en dan gaan we vanzelf wel voelen dat we het beter onder de knie krijgen. Gisteravond alleen naar een soort alternatief muziek centrum geweest waar een jam-sessie was. Ik vond het mega stoer dat ik alleen ben gegaan. Ik durfde eerst echt niet. Het was wel leuk. Niet druk. Niet dat ik alle muziek zo leuk vond, maar het was heerlijk om die muziekanten zo lekker aan het werk te zien en samen te zien spelen. Lekker een beetje doen waar ze zin in hebben. Iets met zijn alleen creeeren. Ik had vier biertjes op en kon daardoor bijna niet slapen en ik had ook nog twee peuken gebietst waardoor ik me volgens mij ook niet echt lekker voelde. Echt kut als je bewuster wordt dat je vooral de nadelige gevolgen van dit soort emotie-onderdrukkers vooral gaat ervaren. Ik ga maar eens naar bed, ben niet helemaal happy, maar morgen weer een nieuwe dag, nieuwe kansen.

Ik ben wel aan het leren om met dompers om te gaan. En daar bedoel ik eigenlijk mee dat als ik iets met iemand af wil spreken dat er niemand kan. Er zijn natuurlijk heel veel verschillende dompers en dit is er een van. Het is overigens natuurlijk helemaal niet erg, maar ik kan er nog erg van balen. Ik wilde vanavond naar een dansfeest dat ook nog voor een goed doel was. Leek me wel leuk en ik wilde toch liever nog niet alleen. Dus ik een rondje bellen. De ene had kiespijn, de ander had geen zin want die had al een drukke dag gehad en de derde was niet thuis. Nu bleek ook nog eens dat het pas volgende week vrijdag was dus dat was wel komisch. Ik wilde nog een soort van alleen gaan, maar toen kwam ik erachter dat het pas volgende week is. Toen dacht ik: xefk ga alleen naar de film. Ik naar de films kijken die er draaien, nou daar lijkt me echt niet zo veel aan. Gatver, geen zin in een liefdesverhaal en ook niet in de andere dingen. Dat vond ik ook wel een beetje een domper, dat is overigens weer een ander soort domper. Ik kan ook genoeg doen qua aan mezelf werken, maar zo te zien heb ik toch eigenlijk wel zin in afleiding ipv aan mezelf werken. Maar dat lukt dus niet echt. Ik heb bij de Blokker zo'n ding gekocht wat op zonne-energie werkt en dan 's avonds licht geeft. Het is een libelle die allerlei kleuren krijgt, van rood naar groen naar…….. En dat is zo'n leuk ding. Ik raad iedereen aan er ien ieder geval een te kopen. Wat snoezig. Ik ben er helemaal verliefd op. Zo iets simpels dat je daar zo'n lol van kan hebben zeg. Ik mis nu om eerlijk te zijn de t.v. een beetje. Ik zag gisteren ook geen leuke dvd. Ik ben wel zielig als ik het zo bekijk. Alleen mijn libelle is leuk. Nee hoor, er is veel meer leuks, maar het is zo lekker makkelijk om naar alles te kijken wat zo gezegd niet leuk is. Ik heb overigens vandaag een paar Wolky's gekocht ivm mijn momenteel toch wel ietwat krakkemikkige lichaam. Voor mijn knie/hamstring/heupklachten. En het lijkt volgens mij echt net of je op wolken loopt. Ik moet ze nog even echt goed testen, maar volgens mij zitten ze echt lekker en die zooltjes passen er in, dat was natuurlijk wel een voorwaarde. Zie je dat er ook heel veel leuke dingen zijn. Ik ben benieuwd wat ik nog ga doen vanavond.